abs's profile...:::สิ่งที่เรียกว่า......PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
...:::สิ่งที่เรียกว่า...เวลาที่ผ่านพ้น:::...ค้นพบความฝัน...มุ่งหน้าไปหามัน
September 28 กลับมาแล้วทุกวันนี้ใครไม่เล่น hi5 หรือ facebook อาจจะถูกมองว่าเชยโคตรรร ผมคนนึงแหละ ที่เล่น hi5 เพราะไม่อยากโดนมองว่า "ไอ้แอ็บส์มันเชย" แต่หลังจากได้ลองเล่นๆๆ มาซักพัก (ก็เกือบปีล่ะ) ผมกลับพบว่า...ไม่เห็นสนุกเลย แล้วมันก็มีเหตุการณ์ที่ผมหลงเข้ามาในหน้าบล๊อกๆนึง นั่นก็คือ ไอ้สิ่งที่ผมเคยเรียกมันว่า สเปซของกู แวบแรกที่เหน...."เฮ้ย กูคิดถึงมึงว่ะ" ดูวันที่สิ ผมเริ่มเล่นมันตั้งแต่ มิถุนา 48 จนถึงวันนี้ กันยา51 3ปีกว่าแล้วนะ ผมเริ่มไล่อ่านสิ่งที่เขียน สิ่งที่ระบาย สิ่งที่อยากเล่า ทุกๆหน้าตลอดเวลา3ปีที่ผ่านมา บางเรื่องอ่านแล้วก็ใจหาย บางเรื่องอ่านแล้วก็อดขำไม่ได้....แต่ก็อดมีความสุขกับการนึกถึงวันเหล่านั้นไม่ได้ แต่นี่มันกี่เดือนแล้วนะ ที่ไม่ได้แวะเข้ามาเยี่ยมเยียนมันเลย ทั้งๆที่เปนเรื่องสำคัญแท้ๆ ผมได้ข้อสรุป hi5 ไม่ได้ดีไปกว่าสเปซเลย เพราะงั้น ผมจะกลับมาเขียนสเปซอีกครั้ง แม้มันจะไม่มีคนอ่าน ผมจะกลับมาเขียนสเปซอีกครั้ง เพราะผมมีความสุขกับมันมากกว่าhi5 ในขณะที่จิตใจกำลังทะเยอทะยานถึงขีดสุดนี้เอง.... มีคนทักมาในเอม "แอ็บส์ ได้งานยังอ่ะ" !!??? T0T ToT T.T ว่างงาน!!! เลยว่างมาอัพสเปซ เลยว่างมาไร้สาระ ว่างมานั่งคิดฟุ้งซ่าน???? เหอๆๆๆ เอาเปนว่ากุจะอัพสเปซจนกว่าจะมีงานละกัน February 16 กลอนจ๋า...วาเลนไทน์ วาเลนไทน์ ใครกันหนอ มันช่างคิด ช่างประดิษฐ์ มาประชด คนอับเฉา ตื่นตอนเช้า ไม่สดใส ใจซมเซา โอ้วันเหงา โอ้วันเศร้า วาเลนไทน์ เดินไปไหน เห็นใครใคร เดินเคียงคู่ หันมองดู คู่ของเรา เขาอยู่ไหน เดินคนเดียว วาเลนไทน์ สลายใจ คู่ของฉัน นั้นอยู่ไหน บอกกันที วาเลนไทน์ หลายหลาก ด้วยกุหลาบ แต่ไม่ทราบ เป็นของใคร ในวันนี้ เห็นคนถือ ยิ้มสดใส ใครรู้ดี ต้องหลบลี้ กลับบ้านเรา เฉาเหลือทน วาเลนไทน์ ปีนี้ เหมือนปีเก่า ยังคงเศร้า เคล้าน้ำตา พาสับสน อาจต้องเหงา เป็นวงจร ที่เวียนวน อยากหลุดพ้น วันอ่อนล้า...วาเลนไทน์ เขียนเมื่อ 15 กพ. 51ี้ี October 28 ในห้องห้องนั้นนี่มันเกิดอะไรขึ้น ที่นี่มันที่ไหน?? ...... วันนี้ฉันก็เหมือนกับทุกวัน ฉันออกมาเดทกับแฟนหนุ่มที่เพิ่งคบกันได้ไม่นาน ไม่ต้องอยากรู้ชื่อของเขานะคะ เพิ่งคบกันน่ะ ฉันอายมากเลยที่จะบอก วันนี้เค้าพาชั้นเดินเล่นไปรอบๆเมือง ก่อนกลับบ้านเค้าบอกว่ามีของขวัญจะเซอร์ไพร์ด้วย มันคือไรกันนะ ตื่นเต้นจัง ชั้นดีใจจิงๆที่ตัดสินใจเลือกคนคนนี้ ตุ๊บบ!!!
ฉันสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาในเช้าวันนี้ ที่นี่ที่ไหน!? ชั้นตกใจมาก เพราะจำเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ได้เลย อ่ะ!! ฉันขยับตัวไม่ได้ ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะพลิกตัว นี่มันเกิดอะไรกับชั้น
ฉันพยายามเอี้ยวตัวเพื่อมองดูสภาพห้อง กรี๊ดดดดดด!!! คุณพระช่วย แฟนหนุ่มของฉันนั่งอยู่ที่มุมห้อง เลือดไหลท่วมตัว เค้าตายแล้วเหรอ ฉันพยายามปฏิเสธความจริงข้อนี้ในใจ ไม่นะ ม่ายยยยยยย
เมื่อได้สติอีกครั้งหลังจากสลบไปเพราะความตกใจ น้ำตายังไม่ยอมหยุดไหล แต่ชั้นต้องเริ่มคิดแล้ว ว่าทำไมชั้นมาอยู่ที่นี่ แล้วใครเปนคนฆาตรกร และที่สำคัญชั้นจะรอดไปได้ยังไง แกร๊ก! เสียงเปิดประตู ใครกันนะ ผู้ชายที่ไม่รู้จักหน้าค่าตา เค้ามองมาที่ชั้นอย่างเย็นชา ชั้นพยายามแกล้งหลับต่อ กลัวว่าเค้าจะรู้ว่าตื่นแล้ว เค้าเปนใครกัน เค้าไม่สนใจแม้กระทั่งศพที่กองอยู่มุมห้อง ไอ้ฆาตกร!! ฉันคิดในใจ
นั่นเค้าจะทำอะไร เค้าเริ่มถอดเสื้อผ้า ไม่นะ อย่าทำยังงี้นะ ฉันเริ่มร้องไห้อีกแล้ว แต่เรี่ยวแรงที่จะส่งเสียงแทบจะไม่มี มันจุก พูดไม่ออก ทำไมเปนแบบนี้ ชั้นต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างในค่ำคืนนี้เหรอ ฉันเริ่มคิดถึงแม่ แม้ว่าแม่จะเสียไปนานแล้วก็ตาม ทำอย่างไรดี เรี่ยวแรงแบบนี้สู้แรงไม่ไหวแน่ แต่ผิดคาด เค้าเพียงแค่มาอาบน้ำ แล้วเค้าก็จากไป ก่อนจากเค้าหันมายิ้มให้ชั้นอีกครั้ง เหมือนกับรู้ว่าชั้นได้สติแล้ว ชั้นกลัวเค้าจริงๆ
นี่ก็3วันที่ ชายคนนั้นเดินเข้าเดินออกห้องนี้ โดยไม่แตะตัวชั้นเลย ชั้นเริ่มอ่อนแรง คิดไม่ออกว่าทำอย่างไรจะหนีพ้นไปจากชายคนนี้ได้ ศพแฟนหนุ่มก็เริ่มส่งกลิ่นเหม็น อ่ะ!! เค้าเริ่มถอดเสื้อผ้าอีกแล้ว แต่วันนี้มีอะไรต่างไป เค้ายื่นหน้ามาที่หน้าของชั้น ชั้นพยายามเต็มที่ที่จะหลับต่อ
ลมอะไรน่ะ อ่ะ เสร็จล่ะ ชั้นกระพริบตา!! ชั้นเพิ่งรู้ว่าเมื่อกี้เค้าเป่าลมใส่ตาชั้น เค้ารู้ตัวแล้ว ว่าฉันมีสติเต็มที่ ทำยังไงดีนะ ยังไงชั้นก็ยังไม่มีเรี่ยวแรงจะหนี วันนี้มาถึงแล้วหรือ??
มาแล้ว เค้ายื่นวัตถุสีเขียวมาแล้ว มันใหญ่จนชั้นตกใจกลัว ไม่นะ ทำไมต้องทำกับชั้นยังงี้ ไม่นะ ม่ายยยยยยยยยยยย ฟู้ๆๆๆๆๆๆ อ้ากกกกกก อุ๊บ! “เออ ไบกอนใช้ดีว่ะ ฉีดทีเดียวตายเลย แมลงสาบตัวนี้แม่งทนชิบ พลิกตัวมา5วันแล้วแม่งยังอึด” แมลงสาบเพศเมีย เสียชีวิตในวัยเพียง 2ปีครึ่งเท่านั้น
รายชื่อนักแสดง ชายคนนั้น=กูเอง เธอคนนั้น=แมลงสาบเพศเมียตัวหนึ่ง แฟนหนุ่ม=แมลงสาบที่โดนยา ตายไปก่อนหน้าประมาณ5วัน
ภาคผนวก แมลงสาบหลังจากออกจากไข่ จะมีอายุเฉลี่ย2-3ปี
ปล. -ไม่ค่อยมีเรื่องอัพ เอาเรื่องไร้สาระไปก่อนละกัน -จะเปิดเทอมอีกแล้วเบื่อมาก -เทอมสุดท้ายในมหาลัยแล้ว ขอให้กูโชคดี
April 29 ไอ้เหี้ย...อ้วก!!!21 เมษายน 2550 ที่ผ่านมา ผมและผองเพื่อนเดินทางออกจากกรุงเทพฯในเวลา19.30น. จุดหมายปลายทางหาดบางแสน(ฟังดูเหมือนไกลโคด) ไอ้เรารึ Stand by รอตั้งแต่เที่ยง กว่าจะได้ออกจิงๆ ซะดึก หิวข้าวจะตายห่า ในที่สุดก็ถึงซะทีบางแสน ถึงขณะนั้นจะ4ทุ่มแล้วก็ตาม(ช้าเพราะมัวไปหลงแถวๆ สุวรรณภูมิ เพราะปราโมดขอแวะที่หอก่อน) แต่หาดบางแสนก็ยังคลาคล่ำไปด้วยฝูงชนที่ไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง ช่างรื่นเริงดีจิงๆ เราเริ่มกันที่หาห้องพัก ซึ่งก็ไปได้ห้องพักริมหาดแถวๆนั้น เปนห้องแอร์1เตียง ซึ่งจะนอน4คนได้ หากนอนขวาง(ไปกัน4คน ผม แจ๊ค โมด เอ๊ก) หลังจากนั้นก็ไปหาไรกินกัน ไม่รู้กับข้าวอร่อย หรือว่า หิวจนตาลาย เพราะสั่งมาแต่ละอย่าง อร่อยจนไม่รู้จะพูดไง ทั้งๆที่เปนแค่ร้านริมถนนเท่านั้นเอง หลังจากอิ่มหนำสำราญกันแล้ว ก็เริ่มหาซื้อ กับแกล้ม+สุรา ไปนั่งกินริมหาด ขณะนั้นเวลา เที่ยงคืน แต่ก็ยังมีคนเล่นน้ำ+กินเหล้าอยู่ริมหาดกันหลายคน นับๆดู ไม่น่าต่ำกว่า60คน ไอ้ผมก็มึนงง ระคน สนใจ ทำไมดึกขนาดนี้ยังกล้าเล่นน้ำกันวะ ไม่กลัวกันเรอะ ก็ได้คำตอบจากปราโมดที่ลองลงไปเล่นดูว่า "น้ำอุ่นดีว่ะ" เออ คงจะจริงของมัน วันนั้น ฮันเดรด ปราโมดที่เปนคนท้าว่า "แก้วชนแก้วกะกูมั้ย" ก็แดกไปแค่3แก้ว แล้วก็หนีลงน้ำซะงั้น ปล่อยผม เอ๊ก แจ็ด นั่งแดกกัน3ตัว แต่ยอมรับกันตรงๆ ว่าวันนั้นผมก็แดกไปไม่เยอะหรอก เพราะ ค่อนข้างง่วง เพราะ ปกติ เที่ยงคืนครึ่งก็นอนแล้ว เพราะงั้นวันนั้น ภาระก็เลยตกที่เอ๊กเพียงคนเดียว ถ้าจำไม่ผิดวันนั้นเอ๊กมันกินไปเยอะมาก น่าจะเกินครึ่งขวดด้วย แต่มันไม่มีอาการจะเมาเลยแฮะ ดูปลอดภัยมากๆๆๆๆๆ ขอย้ำว่ามากๆๆๆๆ ไม่มีแม้แต่อาการเซๆ ด้วยซ้ำ ตี4ครึ่ง เตรียมตัวกลับมานอน หลังจากจัดวางตำแหน่งการนอนได้แล้ว ได้ผลดังนี้ ผมนอนชิดริมปลายเตียง ตามด้วยเอ๊กที่ดูมีอาการปลอดภัยโคด แจ็คนอนข้ | |||||||||||||||||||||||
